23 Haziran 2009

Umudun Elleri


Yüzümde buz gibi esen rüzgarın nefesi,

Yüreğimin kapısında umudun elleri...

Çalıp durmakta, sanki mutluluğun habercisi,

Ellerimde açılmış renk renk hayallerim,

Terk etmişim yalnızlığı, şimdi karşımda sevinçlerim.

Atmışım ne varsa yüreğimden, ahları ayrılıkları,

Hasretin kapısına bir mühür vurmuşum,

Ab-ı hayat içmiş sanki sessiz kalmaktan yorulmuş ruhum.

Hayal kırıklıklarım kalmış dağların ardında,

Gözyaşlarım bir çiğ tanesi gibi kaybolmuş güneşin ışığında.

Geceler çağırırken mehtabın pırıltısına,

Yıldızlar bir dörtlük şiir sanki, aşkı anlatan,

Bir şarkının namesi gibi, beni mutluluğu çağıran.

Ah bu vuslatlarda olmasa, çekilir mi bu bekleyişler

Mutluluk gelecekse bir gün, çekilen her acıya değer...

Leydielif
Resim alıntıdır

5 yorum:

yeşilim dedi ki...

merhabalar uzun zamandır yaılarınızı şiirlerinizi takip ediyorum kalemizve yüreğinizden dükülenlere diyecek söz bulamıyorum
okurken adeta kendimden geçiyorum çokça güzeller
kalemizhiç tükenmesin şiirleriniz hiç susmasın dileğimle sevgiyle ve şiirle kalın...

papatya dedi ki...

Agzina saglik canim.Temmuz´da bende geliyorum memleketin K.Maras's cunku benimde memleketim olur kendisi.Ailenle bir omur boyu mutluluklar sana canim.

Primarima dedi ki...

Çok çok guzel geldı sabah sabah okumak:)

meltem dedi ki...

ellerindeki renk renk hiiiç hayallerin kaybolmsın canım

kubra zeynep kara dedi ki...

vuslat olmasa çekilirmi bu bekleyiş
ne güzel ne kadar anlamlı