Yüreğimden Damlayan''Hüzün'' Bir karanlık geliyor yokluğunun ardından, Ne zaman güneş batsa bu son gecem diyorum. Vazgeç yalan dünyanın köhne saltanatından, Yetişir bunca keder, bunca elem diyorum.
06 Haziran 2010
Mahşer
Görmesin gözlerim ruhu savrulmuş cansız bedenleri
Duymasın kulaklarım kimsesiz sokaklardaki ölümün çığlığını
Yanmasın yürekler savrulmasın külleri alacakarlık sabahlarda
Kaybolup gitmesin çocuksu tebessümler gün ışığı gülücükler
Yas tutmasın ucu yanmış gönüllerin ebruli hayalleri
Bitsin artık mahşere dönmüş yüreklerin hiç dinmeyen sızısı
Yok olsun gitsin gözlerini ölüm bürümüş zalimlerin ordusu
Bitmeyecek sanırsın üç günlük ömrü, ebedi kalmayacaksın
Fani dünya geçirmiş ellerini şahdamarına farkında mısın
Nefesler kesilmiş ocaklar yıkılmış havada ölüm kokusu
Kan damlar gözlerimden şakağımda durur iki yüzlü düşmanın namlusu
Ne olursan ol, nerde olursan ol hep üstünde olacak azrailin gölgesi
Ölmek isteyeceksin belki, öldür beni artık diyeceksin
Çığlıkların yankılanacak bom boş sokaklarda duymayacak kimse sesini
Kaybolmuş benliğin bir gururn kalmış, dönmüşsün alev gözlü şeytana
Yanıp kavrulacaksın yaktığın ateşin hiç sönmeyen korlarında
leydielif
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder