uzaklardasın şimdi
benden çok uzaklarda
elveda deyişinin Gölgesi durur
hala baş ucumda
Kaybetti anlamını beyaz
gündüzlerim yine giydi karanlığı
ruhum ayrılır bedenimden
her gece sensizliğin kollarında
Ne sen var şimdi
ne de ben
bomboş şehrin sokakları
Buz gibi esen rüzgarmı
içimi ürperten
yoksa ruhumu eriten sensizliğin gözyaşlarımı
Küçük bir tebessüm kaldı elimde
vuslata veda ederken
Özlemler biriktirdim sana
seni sensizde sevdim
Kadehler eşlik etti dudaklarıma
ayrılık şarkılarını söylerken
Güze döndü ömrüm
soldu senden kalan ne varsa odamda
gündüzlerim geceye döndü
güneş gözlerime doğarken
Kara sevdamıydı peşimdeki
azrail gibi bekleyen
Yoksa aşkın ta kendisimiydi
sessizce gülümseyen
Dolaşır durur damarlarımda
nefes gibi
sen gibi
acıtır her dokunuşumda
hiç iyileşmeyen yara misali
Hangi günahın bedelisin sen
bilmiyorum...
Ölmeden attın cehennemin dipsiz kuyusuna
yanıyorum...
Ne varsa sana dair
şimdi unutulmuşların içinde,
Bir kilit daha vurdum
sensiz kalmış yüreğime...
leydielif
resim alıntı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder