Sensiz

Ben sensizim  şehrin bütün sokakları sensiz
Senli hayallerim kalmış kimsesiz
Buğulu camlarda kalmış ismin
Ben; sensizliğin kollarında çaresiz
Ağlıyor ne varsa geride bıraktığın
Kabus gibi çökmüş sensizlik gözlerime
Gece ile gündüz bile dargın birbirine
Ne gün doğmak istiyor
Ne gece gösteriyor yıldızlarını
Yalnızlığın keyfi yerinde yine
Kurulmuş odamın baş köşesine
Çakmak çakmak olmuş gözleri
Sessiz çığlıklarla haykırıyor
Hep yalnız kalacaksın diyor
Yine yetişemedin vuslatın son vapuruna
Dilimde elvedalar yüzümde hüzün yağmurları
Kayboldum kendi yokluğumun içinde
Ne varsa dünden kalan
Düşman gibi geçtiler karşıma
Yaktılar canımı sanki her nefes alışımda

Mezarlar kazdım her aklıma geldiğinde
Gömdüm kaç tane varsa senden gözlerimde,
Ah ettim dinmedi feryadım
Sustum hiç bitmedi hicranım
Ağlayamadığım bir damla yaş oldun gözümde
Hiç bitmesini istemediğim bir rüyaydın belkide
Elveda diyemedim sana, seni bende bitiremedim
Hasretin anlamını öğrendim her an biraz daha
Yangın yeri şimdi yüreğimin her sokak başı
Alev alev yanıyor ruhumun her bir zerresi
Sensizlik sarıp sarmalamış kefen gibi bedenimi
Her yana saçılmış cesedler gibi duygularım
Meçhule giden bir yolcudur yarınlarım
Yolverdim ne varsa senden kalan yüreğimde
Unutulmakmış en acısı ben en çok buna yanarım...

leydielif
resim alıntı