On yıl aradan sonra üniversiteli olmak eğitim hayatında olmak insanda büyük değişikler meydana getiriyormuş. Bir ay içerisinde bunu gerçekten çok içten hissettim. Bir boşluğun içinde yüzüyor gibiyimşim. Her şey anlamsız herşey boşunaymış sanki. Kafamın içi bom boş bir defterin sayfaları gibiymiş.Yeniden okul yoluna düşmek ders dinlemek nasıl da heyecan veriyormuş insana. Aslında hiç kıymetini bilememişiz lise yıllarımızın. Manasız saçma sapan şeylerin arasında kaybolup gitmişiz. Her dersin ayrı bir önemi var benim için. Hocalarımı öyle dikkatli dinliyorumki başka hiç bir şey duymuyorum sanki. Yaşam yeni bir anlam kazandı gözlerimde. Daha bir güzel görünür oldu gökyüzünün grisi , rüzgarın sesi bir şarkının nakaratı gibi çınlamaya başladı kulaklarımda .Yeni öğrendiğim her şey yıldızlarla dou bir gökyüzü gibi aydınlattı alacakaranlık yollarımı.
Sisler kalktı kelimelerimin üzerinden siyah ve beyazdan farklı renklerinde olduğunu farkettim.
Hiç bir zaman geç değilmiş asla diye bir kelime yokmuş aslında. Hayallere asla veda etmemek gerekiyormuş ansızın çıkıveriyorlarmış karşınıza. Size söyleyeceğim son cümlemseyse bu gün; Asla vazgeçmeyin kendinizden hayallerinizden bir gün gerçek olacaktır siz yeterki vazgeçmeyin istemekten.....
