Kör karanlığın ışığa hasret kalması gibi
Çöl ayazında susuz kalmış bir çiçek sanki
Biraz yalnız biraz karışık ebruli hayalleri
Kendi bedenine hapsolmuş, tek suçu sevmek miydi
İki ayrı parçaydı ruhu, gece ile gündüz gibi
Kimi zaman yaz güneşi gibi parlar, meltem gibi eserdi
Bir fırtına kopuverirdi, yüreğnin durgun denizlerinde
Her anı farklı bir iklimdi sanki, güz yağmurları gibi
Kaybolup giderdi, sualsiz soruların hiç bilinmeyen sahilinde
Elinde boş bir şişe içer dururdu yalnızlığın katran siyahı şarabını
Hep sarhoştu bedeni , gözleri hiç gelmeyeceğini bildiği düşlerini beklerdi
Biraz sessiz biraz yorgun , üç günlük ömür öylesine geçip gidecekti....
leydielif
resim alıntı

2 yorum:
Yine harika bir şiir,paylaşım için teşekkürler.
Elifçim tek kelime ile muhtesem agzina saglik canim.Umarim sagligin daha iyidir simdi.Sevgiyle kal canim...
Yorum Gönder