Gölgeler

Sessizliğimle başbaşayım yine, biraz solgun kelimelerim

Enkazlar var içimde istesem de kaldıramadığım, bitmeyen çaresizliklerim

Unutulmuşların içine hapsolmuş bir bedenin içinde yaşarken

Umudu umut etmekle geçip gidiyor gündüzlerim, siyah gecelerim

Varlığım yokluğun anlamını yeniden tanımlarken

Bazen kaybolup gidiyorum sanki onca gölgenin arasında

Gülümsüyorum, yüzüme hiç yakışmasa da, hep aynı maskeyi takıyorum

Çukurlar kazıyorum ruhumun taş kesmis yollarına

Bir bir gömüyorum düşleri, ebruli hayalleri, aslında kendimi

Belki bir ışık yanar diye bekliyorum, yıldızları kaybolmuş gecelerimin gözlerine

Bir kurşun gibi beynimde saplı kalmış yalnızlığın yankılan sessizliği

Hep bomboş kalacak biliyorum yüreğimin kırık çerçevesi...

leydielif