Buz gibi soğuk çoğu zaman, içimi ürpertiyle dolduran;
Her an canımı alacak mış gibi, bedenimi pervasızca sarsan.
Bir kor sanki yüreğimin ayazında ruhumu yakıp kavuran,
Yağmak yağmur gibi alabildiğine, deli gibi esmek rüzgar misali.
Kaybolmak taş kalplerin arasında , unutulmak..
Tek kurşunla vurmak bütün hislerini, anlatamamak.
Beklemek hiç usanmadan , ömrünü tüketmek,
Sevmek hiç olmayan sevgiliyi, umudunu kaybetmek.
Vazgeçmek herşeyden, herkesten, düşleri savurmak,
Hayalleri gömmek ruhundaki mezarlara, haykırırcasına ağlamak.
Hüzünlenmek her keman sesinde, karanlık gecelerin tutsağı olmak.
Zehir gibi içmek yudum yudum ,ruhunu parçalara bölsede,
Alıp başını gitmek yalnızlığın bilinmeyen sahiline
Bir masaldı aslında , gerçeklerimin arasına sıkıştırdığım
İstemesemde biliyorum, benim tek gerçeğim, yalnızlığım...
leydielif
resim alıntı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder