Yüreğimden Damlayan''Hüzün'' Bir karanlık geliyor yokluğunun ardından, Ne zaman güneş batsa bu son gecem diyorum. Vazgeç yalan dünyanın köhne saltanatından, Yetişir bunca keder, bunca elem diyorum.
11 Şubat 2010
Sessizliğimin Sesi
Sessizliğimin sesiydi sonsuzluğa uzanan gözlerim
Damla damla gözyaşıydı içime akan ağlamaklı şiirlerim
Acı bir selaydı şarkılar, kulaklarımda çınlayan
Ve bir vedanın son sözleriydi, hiç unutulmayan
Haykırıştı aslında gülümseyişim, belkide bir ah!
Bir yıldızın kayıp gitmesiydi, dönmemek üzere gidenler
Hüzün iklimi hüküm sürüyordu yalnızlığa açılan bahçemde,
Yas tutan çiçeklerim kurumuş yapraklarına ağlıyordu sessizce
Çok uzaklardan bir ses geliyordu, yankılanıyordu kimsesiz sokaklarda
Ölüm gibi bekliyordu yalnızlığın nefesi bir adım ötede
Sinsi bir avcı gibi kurmuştu tuzağını gülümseyen gözlerime
Kapatmıştı tüm yollarımı karanlık gölgesiyle
Demir atmış gümüş renkli güneşin kızıl düşmüş sahiline hayallerim
Belki yolunu bulur da gelir bir gün kapıma unutulmuş düşlerim
Ne desem boş ne desem yalan gibi gelir sözler, cümleler
Şair olmak buysa eğer, bir ömür yalan söylemeye değer...
leydielif
resim alıntı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

3 yorum:
şair olmak için bir ömür düş kurmaya yalan söylemeye hatta sonsuzluk bu ise eğer ölmeye bile değer ..
abla yine maşallah duygu seline sardın beni.........
Elif´cigi, harikasin.Son sozunse mukemmel otesi.Yurekten tebrik ediyorum seni.
Sevgilerimle...
Yorum Gönder