11 Şubat 2010

Sessizliğimin Sesi



Sessizliğimin sesiydi sonsuzluğa uzanan gözlerim

Damla damla gözyaşıydı içime akan ağlamaklı şiirlerim

Acı bir selaydı şarkılar, kulaklarımda çınlayan

Ve bir vedanın son sözleriydi, hiç unutulmayan

Haykırıştı aslında gülümseyişim, belkide bir ah!

Bir yıldızın kayıp gitmesiydi, dönmemek üzere gidenler

Hüzün iklimi hüküm sürüyordu yalnızlığa açılan bahçemde,

Yas tutan çiçeklerim kurumuş yapraklarına ağlıyordu sessizce

Çok uzaklardan bir ses geliyordu, yankılanıyordu kimsesiz sokaklarda

Ölüm gibi bekliyordu yalnızlığın nefesi bir adım ötede

Sinsi bir avcı gibi kurmuştu tuzağını gülümseyen gözlerime

Kapatmıştı tüm yollarımı karanlık gölgesiyle

Demir atmış gümüş renkli güneşin kızıl düşmüş sahiline hayallerim

Belki yolunu bulur da gelir bir gün kapıma unutulmuş düşlerim

Ne desem boş ne desem yalan gibi gelir sözler, cümleler

Şair olmak buysa eğer, bir ömür yalan söylemeye değer...


leydielif
resim alıntı

3 yorum:

Ateş Böceği dedi ki...

şair olmak için bir ömür düş kurmaya yalan söylemeye hatta sonsuzluk bu ise eğer ölmeye bile değer ..

Adsız dedi ki...

abla yine maşallah duygu seline sardın beni.........

papatya dedi ki...

Elif´cigi, harikasin.Son sozunse mukemmel otesi.Yurekten tebrik ediyorum seni.
Sevgilerimle...