
Korkmuyorum unutulmaktan,
Zamansız sevdalarda kaybolmaktan.
Hüzün bulutlarını savurmuşum çok uzaklara,
Umudun yıldızları parlamış gecemin mehtabında.
Yüzümde eskilerden kalma bir tebessüm,
Avuçlarımda mutluluğun fotoğrafı,
Papatyalar açılmış penceremdeki saksılarda.
Penceremde beni çağıran sevdanın güvercini,
Bir ses var kulaklarımda beni çağırıyor, gel diyor sanki.
Radyomda eskilerden bir şarkı , Zeki Müren söylüyor,
'Bir yangının külünü yeniden yakıp geçtin' nakaratı dudaklarımda.
Yalnızlığı uçurmuşum hiç bilmediğim uzak diyarlara.
Demlendi yine hayellerim, yudum yudum içiyorum düşlerimi,
Keşkeleri bir bir siliyorum, düşünüyorum gelecek güzel günleri.
Yağsada üzerime karamsar düşüncelerimin kapkara yağmurları,
Gökkuşağı bekliyor beni sonunda, hiç bitmeyecek ömrümün baharı.
Yazan:leydielif
resim alıntıdır
4 yorum:
bitmesin tabii ki ömrün baharı, hep günlük güneşlik olsun.
korkmamalı insan ne unutmaktan en de unutulmaktan ama korkuyoruz her en kadar korkmadığımızı sansakta.
parçalı bulutl havalar gibi içimizin nehirleri de bir taşkın bir durgun. hayat ...
hayat hep günlük güneşlik olsa sanırım ondanda hoşnut olmazdık arada bulutların olması ama çarçubuk olayların geçmesi hayatın tadı tuzu sanırım gönlümüz hep baharda kalsın :)
herşey zıtlarıyla yaratılmış,
üzüntü acı varsa elbet mutlulukta var.
biz hep ümitvar olacağız
ben bu siiri cok sevdim! gercekten cok sevdim.. emegine yuregine saglik..
Yorum Gönder