Şöyle bir düşündümde bu gün, yaşadığımız hayat, sahip olduğumuz bedenimiz, hatta ruhumuz ; sanki başkalarına aitmiş de zorla sahip olmuşuz gibi geldi.İnsanlardan habersiz kendi kendine dönen dünya bile kocaman bir yalandan ibaret olmasa her şarkının içinde, ozanların sazının telinde Yalan Dünye diye geçer miydi. Bir sonunun olduğunu bile bile herşeyden bihaber öylece yaşayıp gitmek olsa olsa kendini kandırmak olurdu sanırım. Yaşadığımız hayatımız yada yaşamak zorunda olduğumuz bize ait zannettiğimiz ömrümüz çoğu öylece baktığımız bir tablo gibi soğuk bir duvarda asılı kalmış gibi durmakta. Karmakarışık renkler, düzeltilmek istenen yanlışlar ve tekrar yapılan hatalar, hiç bitmeyen yollar çizilmiş istesekde getirememişiz sonunu. Kimsesiz bir ağaç kondurmuşuz sisli bir dağın yamacına. Yalnızlığın her harfini ayrı ayrı çizmişiz ruhumuzun kırık aynalarına. Siyah beyaz olmuş bazen herşey, gece gibi siyahlar kaplamış gözlerimizi, beyaz düşler yağmış kimsesiz sabahlarımıza. Kimsenin açamadığı kapılar çizmişiz yüreğimizin sevda yanığı kokan sokaklarına. Yıldızları toplayıp hayallerimizin başucuna koymuşuz.
Öylece kaldığımız anlar öyle çok olmuşki nefes almak bile zor gelmiş, yaşamaksa istemeyerek okuduğumuz bir roman. Bitmek bilmemiş sayfalar, her kelimesini her harfini ezberlemişiz. Mutluluğun içimize işlediği zamanlar su gibi geçip gitmiş. Farkına bile varamamışız. Anlatamadığımız boğazımızda düğüm düğüm kalan ne çok şey varmış aslında. Göz yaşları anlatmış, yağmış usul usul, sis çökmüş yüzümüze. Her gün bir parçaya daha bölünmüş, gerçek sandığımız yalanların içinde kalan ruhumuz. Ne kadar feryat etsede kimse duymamış sesini, belkide duymak istememiş. Kah gülmüşüz ağlanacak halimize kah ağlamışız mutluluktan sevinçten. Yıllar geçmiş gitmiş hiç dönüp bakmamışız arkamıza belkide bakmak istememişiz. Korkmuşuz hatalarımızdan, asla ulaşamadığımız yüreğimizde hapsolmuş hayallerimizden. Umudu bir güvercinin kanatlarına koymuşuz arada birde olsa kanatlarını çırpsın diye. Sevgiyi mutlulğu rüzgara savurmuşuz gözlerimiz karardığında bir nefes gibi yüzümüzde essin diye. Bu hayatı yaşıyoruz belki bir gün
.........................olur diye....................
Not: Noktalı yeri sizlerin doldurmasını istedim. Her kesin dileği farklı kim bilir belki bir gün...
leydielif

3 yorum:
harikaydı cennete gideriz belki birgün:)
canım çok güzeldi..
ayrıca çok teşekkür ederim güzel dileklerin için sağol
ben iyiyim arkadaşım kendi düenimi kurana kendi evimde oturmaya başlayınca daha iyi olucam sanırım:)
henüz doğalgaz açılmadığı için göçebe hayatı yaşıyoruz ama az kaldı
öpüyorum seni kocaman canım iyi seneler tekrar
"...gerçek olur diye rüyalarımız."
Senin kadar olamasa da,aklıma ilk geleni yazdım Elifcim napayım? :))
Yorum Gönder