08 Ocak 2010

Bir Elvedanın Anatomisi





Bakışların cam  kırıkları gibi batarken,

Bir kurşun gibi salınmışsın yüreğimin namlusuna.

Şah damarıma saplanıp kalmış elveda deyişin,

Her adımın azrail gibi almış canımı, ve soluksuz bırakmış .

Şimdi sensiz karanlık gecelerim,

Kelimelerim intahara meyilli,

Şiirlerimse çoktan ölmüş..

Gömülmüş aldınışlarımın dipsiz çukurlarına, 

Bağışlanmayı bekleyen bir mahkum gibi beklemekte.

Depremler var şimdi yüreğimin senli topraklarında,

Vuslatlar paramparça olmuş,

Kırılmış ruhumdaki aynalar.

Gözlerimde kalsada senden kalan yağmurlar,

Damla damla eritsede bedenimi,

Seni sensiz yaşayamam yar...




leydielif

3 yorum:

demet dedi ki...

çok güzel bir şiir...tebrik ederim.. sanırım sen yazıyorsun..dostluk adına sana bir notum var...zamanın olunca bana bir uğra istersen...iyi akşamlar dilerim....

demet dedi ki...

haklısın elif...hepimiz birilerinden birşeyler öğreniyoruz...önemli olan her türlü zorluğa,ve her acıya duvar gibi durmayı öğrenmek olsa gerek....!!! teşekkür ederim ziyaretin için...iyi akşamlar dilerim...

havvanur dedi ki...

şiirin yine çok güzel olmuş hiç vedaların olmasın hayatta hep merhabaların olsun leydimelifim sevgilerrr yorum ypmasamda hep okudum seni:))