Sebebini hiç bilmediğim bir yorgunluk var bedenimde, ruhumun her zerresinde. Gözlerim güneşin batışı gibi dalıp gidiyor öylece hiç bilmediğim uzaklara. Hayat bir nehir gibi akıyor yanıbaşımda, bense gölgelerin araında kaybolmuşum sadece hatıralar kalmış baş ucumda. Biraz sessiz biraz tenha kalmış yorgun akşamlarımın karanlık sokakları.Tanıdık sesler arıyorum sis çökmüş kış ayazı sabahlarımda. Sıcacık muhabbetler, küçük bir tebessüm bekliyorum yalnızlığımla vedalaşmak istiyorum aslında.
Çok mu bencilim diye düşünüyorum ara sıra. Ne çok şey istiyorum hayattan diyorum. Ama diyorum ne para benim isteğim ne mal ne de mülk... Sadece gözlerime baktığında herşeyi anlayan, anlatmak istemeseniz bile varlığıyla her derdinize çare olan candan öte canlarınız vardır ya ben öyle birşey istiyorum işte. Hayallerimle el ele tutuşup gökkuşağı renklerinin arasında dolaşmak istiyorum. Kaybolmak istiyorum düşlerimin loş ışıklı kaldırımlarında. Hüzünlü şarkılar tesbih olmuş dilimde tekrar ediyorum durmadan. Her geçen yıl kar gibi yağmış saçlarıma, bir çizgi gibi kalmış yüzümün kurumuş topraklarında. Yarım kalmışları birde can kırıklarını savurmuşum bedenimi ürperten rüzgara.Sadece anılar kalmış odamın bir köşesinde beni sessizce izleyen, küçük bir kız hala gülümsüyor izi kalmış gözlerimde...
leydielif...
2 yorum:
aaaaaah ah çok şey istemiyoruz gibi gözüksede aslında çok şey istiyoruz neden mi? sürekli şu kısacık hayatımızda tek yapmamız gereken ki bence en zoru
anlaşılmayı beklemeden anlamaya çalışmak
sevilmeyi ummadan sevebilmek
herşeyi ama herşeyi içimizde karşılığını beklemeden hoşgörü vermek uzun vadede mutlaka insana inanılmaz güzel döner ama mümkün mü? bilmiyorummm
çok güzel yazmışsın arkadaşım al benden de okadar diyorum sevgiler ağzına yüreğine ellerine sağlık..
Yorum Gönder