Bencillik mi ? Umursamazlık mı?

Hayat mı haksızlık üzerine var olmuş, yoksa insanlar mı var olan düzeni bozmuşlar hala anlayamıyorum. Yüreğinden geçen bütün güzellikleri paylaşmak istemek en büyük suç olmuş her şeyin geliştiği(!) dünyamızda. Sanki kötü ne varsa düşünmemiz için birileri inadına sürüklüyor arkamızdan. Boş ver iyilik yapmayı, yapsanda bir işe yaramaz diyor. Sense inadına salıyorsun gökyüzüne umudun, iyiliğin, toz pembe hayallerin ruhunu savururcasına. Kimi zaman hayal kırıklığı olarak çıkıveriyor karşına ne ümitlerle yaptığın iyilik , güzellik

sandığındüşüncelerin gölgeleri. Kimi zamansa bir pırılttı gibi süzülüveriyor yüreğimizin penceresine; bir tebessüm yetiyor kırık dökük kalbimize. Ama nedendir bilmem artık her şeyin cevabı uzun bir sesssizlik oluvermiş. Sanki söylenmesi gereken tüm kelimeler kaybolup gitmiş. Anlamsız boş boş bakan bakışlar almış yerini muhabettin gülümsemenin. Boş ver(!) ler almış başını yürümüş. Bencillik kara bir bulut gibi sarmış dünyanın çevresini sanki. Oturtmuşuz yalnızlığı başköşemize kimseyi anlatamadıklarımızı anlatmış

durmuşuz. Her gün yüzyüze geldiğimiz komşumuza bile bir selam vermek zor gelir olmuş. Unutulup giden eski günlere mi üzülsek yoksa yok olup giden insanların arasındaki hiç kopmayacağın sandığımız dosluk bağlarınamı....Hayat bir kukla gibi oynatırken iplerimizi nereye adım atabiliceğimize bile karar

veremez olmuşuz. Almış yürümüş bir geçim kavgası ne can kalmış ne canan. Sessiz çığlıklar sarmış şehrin dört bir yanını. Sevgi, merhamet, umut gerilerde kalmış unutulmuş gitmiş bencilliğin kör kuyusunda. Hep soruyorum kendime hayat mı bize bunları zorla yaptıran yoksa içimizdeki şeytanmı ? sadece kendisi için yaşayan. Aydınlık günler günden güne geceye dönerken , kimse farkında değilmiş gibi görünsede, aslında tek derdimiz kendimiz! Kim umrumuzdaki....

Not:Bazen insan içinde biriktirdiklerini ne kadar söylemek istemesede sığmıyor yüreğine, kelime kelime, harf harf dökülüveriyor dudaklarından. Hayatta nefrett ettiğim şeylerin başında gelen bencillikve umursamazlık bu günlerde nedense hep karşımda. Ama ne bencilliğe ne de umurmazlığa yer yok benim yüreğimde. Yüreğinizin sevgi , umut ve tebessümle dolması dileğiyle...

leydielif