Yok Oluşlarım

Kimsesiz duygularıma emanet beyaz düşlerim,

Gözlerimde durur hep, yok olup gidişlerim...

Ben miyim suskun cümlelerimin suçlusu,

Öylece durur odamda yalnızlığımın kokusu.

Yine almış başını gitmiş sessiz bakışlarım,

Bi çizik daha atmış umutsuzluğum, yüreğim kırgın.

Demlendi yine yalnızlığımın efkarı,

İçiyorum yudum yudum,

Çöle düşmüş bir çiğ tanesi gibiyim,

Çaresizce yok oluyorum

Çanlar çalıyor yine başımda,

Gölgem misali peşimde pişmanlıklarım.

Dili olsada konuşsa ah! bu sessiz duvarlarım.

Yandı kül oldu bir bir arkamda bırkatıklarım...

Sanki bir mahşer yeri bu koca şehrin sokakları,

Sessizce ağlar, yitik sevdamın akşamları.

Tebessümler kaydı yüreğimden yıldız misali,

Güneşe inat siyahlar kapladı günlerimi.

Sevmeler uzak , sevdalar yalan,

Bir adım daha yaklaştım mezar taşıma.

Bir kaç dize belki bir kaç kelime benden kalan

Elveda diyorum elveda vefasız yalnızlığıma...


leydielif
resim alıntı