12 Ağustos 2009

Yalnızlığın Ayak Sesleri


Gitmeler kaldı bana, özlem dolu bakışlar,

Yalanmış gülümsemeler, yalanmış sevdalar.

Yağmur oldum yağdım, damla damla taş kaldırımlara,

Soğuk bir rüzgar gibi estim, karanlık sokaklarda.

Salıverdim düşlerimi gökyüzüne, gitsin istedim benden çok uzaklara,

Peşimde yalnızlığın ayak sesler,i yürüyorum hiç bilmediğim yollarda.

Başıboş anılarım savrulmuş sanki, odamın dört bir yanına,

Eski bir resim gibi duruyorlar, hala başucumda.

Kör bir bıçak gibi kessede yüreğimi, hasret kaldıklarım,

Yarım kalmış gözlerimde, seviçlerim umutlarım.

İçimde bir sızı, yüzümde eskilerden kalma bir tebessüm,

Kurumuş çiçeklerim, kayan yıldızlar gibi bir bir sönmüşüm.

Vazgeçmişim kendimden, sanki bir uçurumun kenarındayım,

Bir adım kalmış boşluğa, ama cesaretim yok farkındayım.

Korkuyorum...Suskunum...Belkide çaresiz bir yolcu,

Bilmiyorum zaman mı öğretecek bana bu hayat oyununu....


Yazan :leydielif
resim alıntıdır

3 yorum:

ELİF dedi ki...

Hayat oyun,sen en güzel kıyafetinle ve en güzel gülüşünle hazırım de...yeter....
İçindeki acıları ,yazdıgın sayfalarda kurut,gün gelir o sayfayı açtıgında o anki duygundan eser kalmasın...

beyaz mendil dedi ki...

Çok güzel,diyecek bir şey bulamıyorum.Yüreğine sağlık hayatım.

papatya dedi ki...

Harika olmus agzina saglik.Kenya´dan sevgilerle...