Zamanını hiç bilmediğim başlangıçlar var yolumun üzerinde. Belkide asla yetişemeyeceğim. Ömür dediğin ne ki aldığın bir nefes , peki en son nefes nerede bekliyor beni.... Hep ertelenmiş hayallerim var ; bir tarafı yarım kalmış sanki mahkum edilmiş yalnızlığın zindanına. Üşüyen umutlarım var hala, kanadı kırık kuş misali çırpınıp dursada. Ansızın uçup gidecek diye yüreğime zincirlediğim umutlarım... Yapmak istemediklerim var hep dünlerimde ; kendime olan kızgınlıklarım. Keşkelerden yoruldum artık gelmeyin mühürlenmiş dudaklarıma. Kaybolun gidin gecenin karanlığında. Anlamsız kelimelerim, öznesinin kim olduğunu bilmediğim ne çok cümle var beynimde. Yanlış olan ben miyim bu doğruların dünyasında. Hiç sonu olmayan cevabını istesemde bulamadığım onca soru, her an karşımda. Cevabını bilsemde asla söyleyemeyeceklerim, istesemde anlatamayacaklarım çivi gibi çakılıp kalmış yüreğimin ortasına. Yağmıyorum artık gözlerimdeki her karabulutta, her mevsimi seviyorum kışıda, baharıda...
Kimi zaman bir yoldaş buluyorum hüzün sokağımın loş sokaklarında, kimi zaman haykırıyorum ahlarımı, kayıp şehrin sessiz akşamlarına. Geceler sessizce akan bir nehir gibi akıp gidiyor uykuyu unutmuş gözlerimden. Yıldızlar kayıyor belki olur diyerek tuttuğum dileklerimin arasından.
Bütün dileklerinizin gerçek olması dileğiyle.....
leydielif
resim alıntı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder