Son Sahne

Karanlık gecelerimin armağanıydı göz yaşlarım,

Yine baş köşeye oturup gözlerini bana  dikmiş yalnızlığım.

Üzerime örttüm kardanda soğuk taş kaldırımlarını,

Bir kıvılcım gibi yansada yüreğimin kırık dökük duvarları,

Kurşun yarası gibi durur sırtımda, dost bildiklerimin yok oluşları.

Dirhem dirhem parçalara bölünmüş ruhumun mezar taşları,

Kan gölüne dönmüş yalnızlığımın kör karanlık çukurları,

Bu son sahnesiydi ömrümün onunda kapandı perdesi,

Kıyamet koptu sanki yüreğimde, karşımda umudumun azraili..

Her gün can verir, içimdeki çocuğun ebruli hayalleri..

Gişeler kapandı bir bir, ömür denilen filmin bitti son sahnesi...


leydielif
resim alıntı