AYNALAR

Taş kaldırımlarda yürüyorum
Dalından kopmuş bir yaprak gibiyim
Savruluyorum hiç bilmideğim uzak diyarlara
Bir serçenin ürkekliği var kırıklarla dolu kalbimde
Solmuş güllerle dolu bir bahçede dolaşıyorum
Baharı bekliyorum sessiz sedasız
Donmuş bakışlar çerçevesi kırılmış bir resim
Aynalarda baktığım ben miyim diye düşünüyorum
Yıllar bu kadar mı yorarmış insanı
Hasret böylemi çökermiş omzuna
Kafese kapatılmış bir kuş gibi
Çırpınıp duruyorum
Bilmiyorum
Neydi istediğim diye soruyorum kendime
En kötüsüydü bilimezlerin içinde kaybolmak
Bir isyan vardı içimde
Bu kadar çaresiz olma diyordu
Hiç doğmayan güneş
Elbet doğacaktı seninde karanlık günlerine

Alıntı değildir Yazan:leydielif