Dost dost deyip durdu bu gönül
Hiç aramasalarda sormasalarda
Göz görmesede andı hergün
Bir kaç dizede bir kaç mısrada
Unutmaz zannnederdim çok uzaklarda olsa bile
Bir tebessüm yeterdi bu yorgun kalbime
Bilemezsiniz nasıl acıtıyor canımı unutulmak
Dost da kalmamış bu acımasız şehirde
Vefasızlarla dolu her yanım
Bir bir terketti dost sandıklarım
Kurşun atsalar böyle yanmazdı canım
Beni bırakmayan sadece gözyaşlarım
Yazan:leydielif
4 yorum:
bu şiir tamda beni anlatmış.zor günlerimde tanıdım bende esas dostlarımı..paylaşımın için çok teşekkürler..sevgiyle dost...
yorumunuz için teşekkür ederim bende kendi dost sandıklarım için yazdım bu şiiri en kötü gününde anlıyorsun kimin dost kimin düşman olduğunu...
Güzel bir şiir olmuş. Ama insanın ya bir ya iki dostu olur sanırım hayatta Atilla İlhan'ın anlattığına göre.
Üstad dostu nasıl anlatmış bir oku derim
http://myeaym.blogspot.com/2009/01/can-dndar-bir-dost.html
sevgiyle kal..
maalesef o şiirde anlatıldığı gibi bir dost edinememişim ben ilk yayınladığınızda o şiiri okumuş ve yorum yazmıştım ve oradada söylemiştim ne üzücü insanın buradaki gibi bir dostunun olmayışı diye.
benim çevremdekiler maalesef bu şiirdeki gibi...
yorumunuz için teşekkür ederim.
Yorum Gönder