Aynalar

Taş kaldırımlarda yürüyorum

Dalından kopmuş bir yaprak gibiyim

Savruluyorum hiç bilmideğim uzak diyarlara

Bir serçenin ürkekliği var kırıklarla dolu kalbimde

Solmuş güllerle dolu bir bahçede dolaşıyorum

Baharı bekliyorum sessiz sedasız

Donmuş bakışlar çerçevesi kırılmış bir resim

Aynalarda baktığım ben miyim diye düşünüyorum

Yıllar bu kadar mı yorarmış insanı

Hasret böylemi çökermiş omzuna

Kafese kapatılmış bir kuş gibi

Çırpınıp duruyorum

Bilmiyorum

Neydi istediğim diye soruyorum kendime

En kötüsüydü bilimezlerin içinde kaybolmak

Bir isyan vardı içimde

Bu kadar çaresiz olma diyordu

Hiç doğmayan güneş

Elbet doğacaktı seninde karanlık günlerine

Yazan:leydielif
(Resim alıntıdır)