Hayat hep bir beklenti içinde yaşamakla geçiyor sanki. Arkadaşlarımızın bizi unutmamalarını, arada birde olsa halimizi hatrımızı sormalarını bekliyoruz. Sevdiğimiz insanın hep daha çok sevmesini istiyoruz..
Bazen kuralların dışına çıkmak istiyoruz ;engeleyemediğimiz yada yetişimedeğimiz ne çok şey oluyor.
Bazen iyimser oluyoruz hayat sanki pırıl pırıl bize gülümsüyor; bazense dünya başımıza yıkılmış gibi çıkamıyoruz sorunların içinden... Yine bekliyoruz beklentilerimiz hiç bitmiyor geçecek diyoruz bunlarda geçecek ...
Bir kahraman bekliyoruz hayatımıza kimi zaman herşeyi yoluna koyan omzumuzdaki yükü biraz olsada hafifleten birilerini istiyoruz.
Kendimize ayıracak bir an bile bulamıyoruz aynaya bile bakamadığımız ne çok zaman oluyor. Sözcükleri yetmiyor bakışlarla anlatıyor insan sevincini üzüntüsünü. Dünya acımasız olsada bir gün herşey çok güzel olacak diyoruz...
En büyük beklentimiz cocuklarımız tabiki onlara nasıl bir gelecek bırakacağım diye uzun uzun düşünüyoruz; çoğu zaman çıkamıyoruz işin içinden. Sonra iyi olacak elbet deyip herşeyi zamana bırakıyoruz.
Sözün kısası bazen sevgi bekliyoruz bazen arkadaşlık bazense bir süper kahraman, her zaman bir beklenti içinde yaşayıp gidiyoruz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder