10 Şubat 2009

Susuyorum


Yürüyorum nereye gittiğimi bilmeden...
Savruluyorum dalından kopmuş yaprak misali.
Düşünüyorum sevgisiz yaşanırmı diye,
Hasret kalmışım gülmeye sevilmeye.
Ağlıyorum halime çaresizliğime.
Özlüyorum hayalimdeki meçhul sevgiliyi,
Biliyorum oda bırakıp gidecek düşlerimi.
Bırakıyorum herşeyi bazen ne olursa olsun diyorum.
İsyan ediyorum kendime içimde bitmeyen sonbaharlara.
Duyuyorum içimdeki sessiz çığlıkları.
Üşüyorum sevgiye hasret kalmış küçük bir kuş misali.
Haykırıyorum sessiz sedasız yetmezmi bu kadar acı...
Susuyorum sonsuzluğa dalıp giden gözlerimle,
Yaşıyorum ruhu ölmüş bir bedende.

8 yorum:

AskinAy dedi ki...

günlerin hep aydinliklar icerisinde gecsin gülüm,sevgiler..

kardelen dedi ki...

çok teşekkür ederim bu güzel dileğiniz için sizin gibi dostlar olduktan sonra benim her günüm aydınlık her günüm daha bir güzel geçecektir zaten sevgiyle kal...

Unknown dedi ki...

karartma kendini böyle ama bu kararmışlık da ne güzel yazıya dönmüş sadece yazılarında olsun kararmışlık yüreğin hep aydınlansın :)

ELİF dedi ki...

Hiç yüzün solmasın,gözünde gözyaşları yuva kurmasın..
Hep gülelim hayata...
Gidene el sallayalım,gelenede hoşgeldin diyelim be canım...

Aşk Meleği dedi ki...

şiir seven annelerle karşılaştıkça çok mutlu oluyorum, yüreğine sağlık... duygu yüklü dizeler...

kardelen dedi ki...

böyle güzel yorumları görünce zaten çok mutlu oluyorum benim hiç sevmediğim bir tarafım var şiirlerimi sadece çok üzgün olduğum zamanlar yazabiliyorum hani arada olur ya ne olursa olsun siz hep hüzünlü yanı görürsünüz hayatın ben bu sıralar hayatın hüzünülü tarafındayım sanırım ama ferah ve aydınlık günlerin beni beklediğini siz güzel dostlar oldukça hep hatırlayacak ve bende umut dolu şiirler yazmaya çalışacağım her birinize ayrı ayrı teşekkür ederim sevgiyle kalın...

Mavi Bahçe dedi ki...

Çok güzel biir şiirdi canım paylaşımın için teşekkürler.

kardelen dedi ki...

bende bu güzel yorumunuz için teşekkür ederim...