Sevgili Bekriya arkadaşımız paraşüt mimiyle mimlemiş içimed biraz korku olsada çok sevindim kendisine çok teşekkür ediyorum. Şimdi gelelim sorulara:
1- Paraşütle atlamaya karar verdiniz ve ilk atlayışınızı yapmaya hazırlanıyorsunuz. Yerde sıranızı beklerken yukardan atlayanları seyrediyordunuz... Aklınızdan neler geçiyor?
Bu kararı nasıl vermişim onu çözemedim henüz.Atlayanları seyrederken sanırım tek düşündümğüm şey benim ne işim var burada vazgeçtim evet vazgeçtim demek olurdu.
2- Sıranız geldi ve uçak üç bin metreye yükselirken siz de kendinizi hazırlıyorsunuz. Arkanıza hiç bakmadan önünüzde açılan kapıya geliyor ve kendinizi aşağıya bırakıyorsunuz. Aşağıya atlarken ne diye bağırıyorsunuz?
Tamam buraya kadarımış arkadaşlar hocam hakkınızı helal edin öbür tarafta görüşürüz ben vazgeçtiiiiim diye bağırarak atlardım herhalde.
3- Güvenli bir biçimde yere indiniz. Paraşütünüzü toplarken bir eğitmen size doğru geliyor ve bir şeyler söylüyor. Eğitmen ne söylüyor.
Yere indiğim anda kendimi kaybedeceğim için ambulans çağırın bayıldı diye etrafa bağırırdı herhalde.
İnanın bu mimi yazarken bile öyle heyecan duydumki .Siz bırakın paraşütle atlamayı, ben de çok kötü yükseklik korkusu vardır zaten, aşağıya bile bakamam atlamayı hayal dahi edemiyorum...Kalpten giderim mazallah :)
Siz ne yapardınız peki;
Opal
bulutun gözyaşları
bir beyaz mendil
hayat
6 yorum:
dur Elif'im cevapliyim da anla bak ben olsam napiyorum :)) mucxx
Bekliyorum canım bakalım ne yapacaksın:)
hayran kaldim cevablarina gülüm:) ambulans mambulans aman haa!! neyseki sükür halen aramizdasin iste bak birseyikler olmuyormus:)
eline sağlık:) ama insan yazınca bile atlamış kadar oluyo dimi :))
AşkınAYcım gerçek bu anlattığım gibi ben çok korkarım yüksekten :)
EVet sevgili Bekriya atlamış kadar oldum Yazıyı yazarken bile nasıl korkuyordum anlatamam sanki havadaymışım gibi geldi :) Ama yinede mim için teşekkür ederim...
Yorum Gönder