28 Mart 2009

Pembe Ayakkabılar


Soğuktan üşümüş ellerini ısıtmak için ceplerine sokmuş,omzuna ağır gelen çantasını zorda olsa taşımaya çalışıyordu. Yine erkenden kalkıp düşümüştü yollara, okula gitmek için.Küçük bedeni nasılda sarsılıyordu buz igibi esen rüzgara karşı koymaya çalışırken. Hafi hafif çiseleyen yağmur yüzüne damlıyor, kitapları ıslanmasın diye çantasını montunun altına saklıyordu.
Çamurlu yolları olan,yağmur yağdığında devamlı çatısı akan bir evde oturuyordu. Annesi ona hem analık hem babalık yapmak zoruna kalmıştı genç yaşında. Babasını bir iş kazasında kaybetmiş, hayatın çekilmeyen acılaryla çok küçük yaşta tanışmıştı. Öyle çok severdi ki annesini; bir dediğini iki etmez onu üzmemek ne bir şeker nede küçük bir oyuncak bebek isteyebilirdi. Biliyordu annesinin ne zorluklarla para kazandığını. Kendisini okutmak için hiç durmadan çabaladığını. Kendiside annesinin bu emeklerini boşa çıkarmamak için derslerine çok çalışır, boş zamanı olduğunda annesine yardım ederdi. Annesi gece gündüz demez bir kaç kuruş daha kazanabilmek icin çalışır dururdu.Boncuklardan kolyeler,tokalar,bilezikler yapar sonrada pazarda satardı.
Okulun kapısına gelmişti ama öyle çok üşümüştüki, küçük burnu kırpkırmızı olmuştu. Koştu sınıfa doğru ısınmak için nefes nefese kalarak.Arkadaşları bir köşeye toplanmış heyecanla bir şeyler anlatıyorlar dikkatle birşyere bakıyorlardı. Merak etti birden , arkadaşlarına yöneldi ne olduğunu görmek için.Arkadaşı yeni bir ayakkabı almış diğer arkadaşlarına onu gösteriyordu yüzünde kocaman bir gülümsemeyle.Ne kadar güzeldi pembe ayakkabıları . Üzerinde gözünü alan simleri yıldız bir tokası vardı hayran kalmıştı ayakkabıya.Birden geri çekildi kendi ayakkabıları gelince aklına.Uçları yırtılmış heryeri çamur içinde kalmış ayakkabılarını saklamak istedi yüzünde kırgın bir ifadeyle.Utandı ,söyleyemedi hiç birşey, ağlamaklı bir ifade vardı yüzünde. Çocuk yüreği bir yandan benimde olsa annem bana da alsa diye düşünürken diğer taraftan kendine kızıyordu.Annem parayı ne kadar zor kazanıyor benim şimdi ayakkabı istemeye hakkım var mı diye içten içe sorularla kendini yatıştırmaya çalışıyordu.
Akşam olmuş dersler bitmiş yine evin yoluna düşme vakti gelmişti. Uzaktan baktı pembe ayakkabılara derinden bir iç çekerek. Eve geldiğinde annesinin henüz eve gelmediğini anlayınca hemen üzerine değiştirdi ortalığı toparladı. Sonra bir güzel annesinin en çok sevidği yemeği, salatayı yapmaya karar verdi. Çok güzel yapıyordu, annesinden öğrenmişti. Sonra küçük elleriyle itinayla yaptı salatayı. Sofrayıda hazırladıktan sonra pencerenin önüne oturmuş annesini beklemeye başladı.Aklında yine pembe ayakkabılar vardı. Geliyordu annesi eve doğru ellerinde poşetler yüzünde her zaman olmayan anlamlı bir gülümsemeyle. Çok sevindi içten içe annesini öyle görünce kapıya fırladı annesini karşılamak için. Kapıyı açar açmaz hemen hoşgeldin annecim deyip sarıldı boynuna. Anneside canım kızım deyip sarıldı sımsıkı. Bütün yorgunlğunu unutuvermişti bir anda. Sonra içeri geçtiler beraber. Annesi elindeki torbalardan bir tanesini göstererek sana bir sürprizim var dedi gülümseyerek. Minik yüreği heyecandan pır pır çarpmaya başlamıştı. Çok severdi annesinin küçük sürprizlerini.
Annesi uzun zamandır bir ayakkabıya ihtiyacı olduğunu biliyor, kızına yeni ayakkabı alabilmek için kuruş kuruş bara biriktiriyordu ve o akşam yaptığı tüm kollyeleri bilezekleri satmış ayakkabı alacak kadar parası olmuştu. Hemen bir mağazaya gitmiş içlerinden en güzelini almıştı kızına.
Büyük bir sevinçle açtı torbayı ve inanamadı gördüğüne. Sevinçten ne söyleyeceğini bilemedi göz yaşları inci gibi inerken gözlerinden.O çok istediği pembe ayakkabılar karşısında duruyordu. Koşarak gitti annesinin yanına, sarıldı yine hiç bırakmayacakmış gibi, elleriyle göz yaşlarını silerken. Anneside göz yaşlarına engel olamamış, kızını böyle mutlu görünce, oda ağlayama başlamıştı.
Hayat onlara ne zorluklar çıkarırsa çıkarsın, yüreklerindeki sevgi onları her zaman ayakta tutacak, çocuksu bir dileğin gerçek olmasını engelleyemeyecekti.Pembe ayakkabılarını baş ucuna koydu o akşam, onlara bakarak uykuya daldı. Çocuk yüreğinde sevinç, gözlerinde pırıl pırıl parlayan yıldızlar vardı o akşam. Annesiyle beraber geçireceği umut dolu sevgi dolu bir ömür onu bekliyordu....

Yazan:leydielif
(resim alıntıdır)

10 yorum:

havvanur dedi ki...

çok güzeldi herzamanki gibi leydimelifim sevgiler

öykü dedi ki...

Elıfcım bunları bı kıtapta toplaycagını umıt edıyorum bı gun..
ve gercekten cok guzeldı bu sefer kı de..

GurkaN KalkaN dedi ki...

Mim

kardelen dedi ki...

Çok teşekkür ederim sevgili havvanur sevgilerimle...

kardelen dedi ki...

İnşallah öykücüm bende öyle bir umut içiresindeyim sevgiler canım..

kardelen dedi ki...

Gürkankalkan miminizi aldım en kısa zamanda cevaplayacağım...saygılar..

şirinem dedi ki...

elif ya gerçekten çok güzel ve duygusal olmuş gözlerim doldu okurken canım ellerine sağlık

SİBEL - engüzeltatlar dedi ki...

Gözlerim doldu okurken. Yüreğine sağlık...
Sevgiler

kardelen dedi ki...

seninde o güzel yüreğine sağlık şirinem teşekkür ederim...

kardelen dedi ki...

Çok teşekkür ederim Sibel sevgilerimle...