Boşa Geçen Zaman

Zaman bizim için en değerli hazine aslında. Boşa geçirmeye gereksiz işler yapmaya hiç hakkımız var mı. Bir an sonra ne olacağını bilmeden yaşıyoruz. Ölüm hangi durakta bekliyor bizi ne zaman karşımıza çıkacak haberimiz yok. Nerde ne zaman ne şekilde bir son bizi bekliyor hiç düşünüyor muyuz. Bırakmışız kendimiz dünyanın sorunlarına, üzüntülerine bir koşturmacanın içinde yuvarlanıp gidiyoruz. Öyle hızlı ve habersizce geçiyorki zaman. Hayaller ,düşler bize yetiyor arada bir düşünüp sıkıntılardan kurtulmaya çalışıyoruz. Sonra yine aynı işler aynı insanlar üzüntüler sıkıntılar bitmek bilmeyen memleket meseleleri. Takılmışız bir rüzgarın peşine nereye isterse oraya sürüklüyor sanki bizi. Halbuki şöyle bir düşünsek ne yapıyorum ben diye. Geçen zaman benim ömrümden çalınan ve asla geri gelmeyecek en değerli hazinem değil mi. Bir daha yaşayabilecek miyim geçen anı. Hayır. Artık bıraksak bu karmakarışık düşüncelerle vardan yoktan sebeplerle kendimizi üzmeyi. İçinde bulunduğumuz şartların bize sunulmuş özelliklerin farkına varsak. Bir çiçeğin kokusunu aldığımızda bir kuşun sesini duyduğumuzda şükür gelse aklımıza. Bir çocuğun gülümsemesi bizide mutlu etse ve geçen ömrümüzü artık boşa geçirmesek ne iyi olurdu. Bekliyoruz bir umutla geçecek bu sıkıntılar elbet bitecek diyoruz . Evet geçip gidecek belki çiçekli yollara dönecek bizimde hayatımız ama görebilecek miyiz acaba. Biz beklerken en güzel anları birden yolun sonu görünmeyecek mi. İŞte bunun için içimizdeki karanlıkları aydınlatmalıyız bir an önce. Sıkıntıları üzüntüleri bizi mutsuz eden ne varsa uzaklaştırmalıyız kendimizden. Küçükde olsa bir umutla yaşamalıyız hergün sabaha uyanırken. Bardağın yarısının boş olduğunu söylemek yerine yarısı dolu demeliyiz yüzümüzde bir gülümsemeyle birlikte. Üzüntülerden sıkıntılardan uzak,sağlıklı, huzurlu ve umutlu zamanlar diliyorum sevgili dostlarım...

Yazan.leydielif
(resim alıntıdır)